September 2026 - Zomer, zon en zorg… en een beetje schuiven
De zomer brengt zon, vakantie en ontspanning. Maar in de (thuis)zorg brengt hij óók volle routes, extra schuiven met roosters en collega’s die een stapje harder moeten lopen. Het werk gaat natuurlijk gewoon door. Ook tijdens de zomermaanden zijn er mensen die onze aandacht en zorg hard nodig hebben.
In een van deze zomerweken was het zelfs zo druk, dat wij hebben moeten besluiten onze zorg tijdelijk af te schalen. Dat betekende dat we in een weekend de (steun)kousen niet hebben aangedaan of dat familie een handeling eenmalig heeft overgenomen. Deze keuze maken we niet zomaar; hier is goed over nagedacht. Veel cliënten hebben hier begrip voor, maar er zijn ook cliënten die zich er niet in kunnen vinden. En die nemen soms geen blad voor de mond. Zoals die ene cliënt die na een uitgebreide uitleg aan de telefoon zei ’Sodemieter op!’ en de hoorn erop gooide. Of de cliënt die aangaf dat we wel konden stoppen met het bedenken van uitvluchten.
Eerlijk is eerlijk: dat is soms best even slikken. Want achter iedere keuze zit een zorgprofessional die het liefst alle zorg wil blijven bieden. We willen er zijn, op tijd komen en die extra handeling gewoon kunnen doen. Maar soms vraagt de drukte om keuzes die we liever niet maken.
We moeten immers ook op onze collega’s en onszelf passen.
Tegelijkertijd laten juist deze momenten zien hoe belangrijk samenwerking is. Collega’s die meedenken, familie die tijdelijk iets overneemt en cliënten die uiteindelijk begrijpen waarom een keuze is gemaakt. Soms levert een tijdelijke verandering zelfs iets moois op. Het brengt mooie gesprekken met zich mee. Er zijn cliënten die hierdoor meer vertrouwen in zichzelf hebben gekregen en (deels) weer zelfredzaam zijn geworden.
Zelf vind ik het leuk om extra diensten te draaien en daardoor cliënten weer eens te zien die ik langere tijd niet heb gezien. Of nog beter: nieuwe cliënten te leren kennen. Je hebt andere gesprekken en ik denk dat het ook de cliënt wat flexibeler maakt. Natuurlijk is het voor cliënten fijn als hetzelfde gezicht langskomt, maar in deze tijd is dat helaas niet meer vanzelfsprekend.
Het is frustrerend en het doet mijn zorghart pijn dat we niet altijd de structuur kunnen bieden die we graag zouden willen. Tegelijkertijd is het ook onmacht. We hebben te maken met een hoog ziektepercentage en veel collega’s die (bijna) met pensioen gaan, naast de geplande vakanties. Omstandigheden waar we niet altijd invloed op hebben.
De zomerdrukte vraagt wat van ons allemaal: flexibiliteit, begrip en soms een beetje incasseringsvermogen. Maar bovenal vraagt het om elkaar te blijven zien. Als collega’s én als mensen met hetzelfde doel: goede zorg bieden, ook als het even anders moet dan we zouden willen